Door Johan Brouwer / Whisky Events

‘De soldaten zijn in aantocht. Het hele gebied is in rep en roer. Dit keer is het menens. Vuren worden aangestoken om iedereen in de buurt te waarschuwen voor het naderende, soms dodelijke gevaar. De potstills worden in allerijl uit elkaar gehaald en samen met de vaten verstopt. Whisky kent een eeuwenlange en roerige geschiedenis.’ Ian Logan, een imposante Schot, International Brand Ambassador van Chivas en leider van de Whisky School is een geboren verteller. Ik zal veel van hem leren tijdens de driedaagse Guardians whiskyschool die begin oktober 2010 bij The Glenlivet werd gehouden.

De ferry van IJmuiden naar Newcastle dobbert zachtjes op de golven. De band speelt vrolijke muziek en ik heb alvast een dram besteld om in de sfeer te komen.Zondagmorgen gaan we richting Schotland. Na een dagje rijden komen we aan bij het Linn House in Keith. Het is een Victoriaans landhuis dat in 1870 is gebouwd en nu in het bezit is van de Chivas Brothers. Dit is de plek waar we de komende dagen zijn ondergebracht. Een mooiere locatie is nauwelijks denkbaar: het Linn House is stijl in het kwadraat. Er is een imposant trappenhuis en er zijn mooie klassieke kamers, een chique dinerzaal en een immense tuin met bloemen en fruitbomen. In de rivier, die langs het Linn House stroomt, springen met enige regelmaat zalmen omhoog. In het huis hangen schilderijen van oude helden, meestal in kilt. Het voelt alsof ik in een decor van een Merchant Ivory film ben beland.

De Guardians whiskyschool gaat met name om ervaren. Na een tour door de pas heropende distillery van The Glenlivet gaan we concreet aan de slag. Er staan tien glazen met natuurlijke aroma’s opgesteld. Aan ons de taak om te omschrijven wat we ruiken. Dat gaat aardig goed. Maar glas nummer twee is lastig voor me. Ik herken de geur wel maar kan hem niet plaatsen…. Het blijkt lavendel te zijn. Die geur heb ik heel vaak geroken in de tuin van mijn ouders. Maar zonder concreet plaatje erbij is een geur soms moeilijk te duiden. Met deze oefening worden we voorbereid op de vele nosings & tastings die we komende dagen gaan doen. ‘Maak het jezelf vooral niet te moeilijk’ zegt Ian geruststellend. ‘Whisky gaat bovenal om plezier en om de passie van mensen die het maken en drinken. Zorg er vooral voor dat je tasting notes makkelijk herkenbaar zijn. Sommige tasting notes zijn veel te ingewikkeld en soms zelfs, en dan spreek ik puur voor mezelf, klinkklare onzin.’ Ian houdt van bold statements…Na een inleiding over de geschiedenis van The Glenlivet, oprichter George Smith en het hele proces van mouten tot aan bottelen gaan we whisky’s proeven. De hele range van The Glenlivet, van de 12 jaar oude tot de XXV, staat opgesteld. Mijn persoonlijke favoriet staat er ook bij. Dit is en blijft de Nadurra op cask strentgh van 16 jaar oud. Zelden heb ik een whisky geproefd waarin kracht en zachtheid op zo’n mooie manier verenigd zijn. Deze whisky tovert geheid een lach op mijn gezicht.

Op de tweede dag bezoeken we de Speyside cooperage en zoeken de wijdsheid van de Highlands op. We bezoeken ook de plek, vlakbij de huidige distilleerderij van The Glenlivet,waar het ooit allemaal begon. Ian vertelt ondermeer over de verschillende smokkelroutes. ‘Ik hou immens veel van deze omgeving.’ zegt hij. ‘De stilte hier kan volledig bezit van me nemen. Een beter gevoel bestaat er niet voor mij.’ Bij terugkomst doen we een new make tasting. Dit is de meest interessante nosing & tasting van de hele Guardians whiskyschool. Hier ervaar ik concreet hoe het vat de uiteindelijke smaak (65%) van whisky bepaald. Na de new make spirit proef ik, op vatsterkte, spirit uit een bourbonvat van achtereenvolgens vijf, tien en vijftien jaar oud. De essentie en evolutie van whisky staan letterlijk voor mijn neus. Ik proef hoe whisky, met het klimmen der jaren, in het vat zachtheid, karakter en complexiteit ontwikkeld. Het is een ervaring die me altijd bij zal blijven. Op de derde en laatste dag van de Guardians Whiskyschool worden we onderworpen een soort van examen. Na het beantwoorden en bespreken van een twintigtal theorievragen gaan we vier whisky’s ‘blind’ proeven. Ik merk dat ik deze dagen qua reuk en smaak een stuk bewuster ben geworden en redelijk adequaat kan omschrijven wat ik proef. Whisky nummer drie is de apotheose. Ik proef een hele dikke, donkere whisky met de geur en smaak van rozijnen, rijp fruit en oak. Dit is de lekkerste ´appeltaart uit een fles… ´ Bij de nabespreking blijkt het een Glentlivet Cellar Collection uit 1964 te zijn. Mijn smaakpapillen hebben een uur nodig om weer bij hun positieven te komen…  De Guardians whiskyschool was een geweldige ervaring. Ik heb veel kennis opgedaan en enorm genoten van de prachtige omgeving van The Glenlivet, het schitterende Linn House en vooral het Schotse diner waar we ons de laatste avond, volledig in stijl in prachtige kilts, tegoed hebben gedaan aan heerlijke spijzen en prachtige wijnen en whisky’s. Wanneer er een vervolgcursus komt ga ik die zeker doen.

Meer weten over whisky is goed en bovenal leuk. Maar whisky heeft ook iets mysterieus, iets ondoorgrondelijks…  In de potstills en de vaten gebeuren dingen die we waarschijnlijk nooit helemaal zullen weten te doorgronden. Dat mag wat mij betreft zo blijven.

www.theglenlivet.com

www.dfds.nl